For English, please click here!

Buenos Aires deyince aklınıza ilk gelen muhtemelen renkli evleri ve tango gösterileri. Evet, durum biraz öyle diyebiliriz ama size gösterilmeyen başka bir yüzü de var. Meşhur olmayan ama bana göre daha önemli olan bu yüzünü de sizinle paylaşmak istiyorum.

Öncelikle biraz ekonomik durumdan bahsedeceğim. Konuştuğum Arjantinlilerin bir çoğu değişen hükümet yüzünden ülkenin daha da pahalı bir yer olduğuna değindiler. Fiyatları İstanbul’la kıyasladığımda hemen hemen aynı diyebilirim. Ama öğrendiğime göre burası önceden çok daha ucuz bir ülkeymiş. Diğer yandan iş bulmanın her geçen gün daha da zorlaştığını ilettiler.

Pazartesi günü Couchsurfing’ten bulduğum yoga dersi etkinliğine gitmek için metroya (metroya subte diyorlar) bindim ve meşhur Plaza de Mayo‘da inerek etkinliğin yapılacağı parka ilerledim. Yoga dersinin olduğu park, Buenos Aires’in gökdelenlerinin, ofislerin ve rezidansların bulunduğu bir bölgedeydi.

Plaza de Mayo’da ise oldukça büyük bir protesto vardı. Hem bireysel olarak gelen hem de sendikaların geldiği büyük bir protestoydu bu. Fotoğraflarda gördüğünüz üzere Gezi Parkı kadar bir alana yayılmışlardı.

İlgimi çeken ilk şey polislerin vatandaşlara saldırmaması, aksine etraflarında barikat oluşturarak bu barikatın dışında bekliyor olmalarıydı. Ayrıca parkın içinde Başbakana yönelik çizimlerin ve yazıların da olduğunu belirtmek isterim. Bir kez daha protesto hakkını kullanabilen bu insanlar adına sevindim. Daha sonra ev sahibimden öğrendiğim üzere protestoya gidenlerin bir çoğu üniversite hocalarıymış. Kendilerine birkaç senedir maaş zammı yapılmadığı için sokaklardalar. Anlaşılan protesto birkaç gündür de devam ediyor. Çünkü üniversitede okuyan ev sahibimin sınavları protesto yüzünden ertelenmiş.

 Ertesi gün San Telmo ve La Boca bölgesini ziyaret etmek istedim. Tek başıma gitmek istemediğim için Couchsurfing’in hangout özelliğinden bir gezgin ile tanıştım ve onunla gitmeye karar verdik. Kendisi İspanya’nın Bask bölgesinden. Buraya okumaya ve çalışmaya gelmiş. İlginç bir şekilde Arjantin’de yaşayan bir sürü Avrupalı var.

Yine Plaza de Mayo’da buluşup San Telmo’ya yürümeye karar verdik. San Telmo’nun şehrin daha modern yüzü olduğunu duymuştum. Ama ne var ki gittiğimizde ekstradan bir özelliği olan bir yermiş gibi gelmedi bana. Palermo nasılsa burası da öyle. Hatta daha az barın olduğunu düşündüm. Plaza Inmigrantes de Armenia‘nın olduğu bölge bana daha canlı gelmişti. Biraz hayal kırıklığına uğradım doğrusu. Daha sonra ev sahibime sorduğumda San Telmo’nun akşamları çok renkli olduğunu söyledi. Yanlış zamanlamadan kaybettik sanırım.

San Telmo’dan La Boca’ya yürümeye karar verdik. Aslında mesafe olarak yakın sayılmaz. Ayrıca yürüdüğünüz bölge kenar mahalle olduğu için pek güvenli değil. Ama gerçek bir turist olarak neden yürümeyelim ki diye düşündük. Ben “Kapalıçarşı çocuğuyum bana bir şey olmaz” diye gaza gelmiş olabilirim. Bask kız neyine güvendi bilmiyorum ama 😁

Şaka bir yana aşırı kötü bir muhit değil ama yine de telefonunuzu saklayıp sırt çantanızı önünüze alarak yürümeniz daha iyi olur. Bir de size laf atan erkeklere kulak asmazsanız sıkıntı yok. Bence bir Türk olarak böyle yerlerde bir Norveçliye göre 1 – 0 öndeyiz.

La Boca’ya doğru yürürken Boca Juniors‘ın stadyumunun önünden geçtik. Buenos Aires’in önemli takımlarından biri Boca Juniors. Halkın daha alt kesimini temsil ediyorlar. Buenos Aires’in diğer takımı River Plate ile de azılı rakipler. Bizim Galatasaray ve Fenerbahçe çekişmesi gibi.

Stadyumdan devam ettiğinizde yavaş yavaş semte girmiş oluyorsunuz. Biz turistik alana geçene kadar semti boydan boya geçmiş olduk. Mahallenin delikanlıları sağ olsun yine laf atarak bizi karşıladı. Semtin evlerinin birçoğu yıkık dökük. Halkın oldukça fakir olduğunu görebilirsiniz burada. Hatta kendinizi bir an Sulukule’de yürüyor gibi hissedebilirsiniz. Buralardan geçerken çantama sıkı sıkı sarıldım.

Burada bazı evler gerçekten rengarenk boyalı. Çamaşırlar sokak aralarına asılmış. Yollar futbol oynayan çocuklarla dolu. Ayrıca duvarlarda sürekli Maradona ve Messi’nin resimlerini görüyorsunuz. Futbola aşırı bağlılar ve oyuncularıyla gurur duyuyorlar. Tabii ki de Che’yi de burada aşırı sahipleniyorlar.

Korku dolu anlardan sonra Caminito‘ya yani La Boca’nın turistik sokağına çıktık. Minicik bir sokak Caminito. Zaten türkçeye çevirisi de sokakcık demek. Yan yana sıralı restoranları var ve her restoranda müşterileri için tango gösterileri var. La Boca’nın özünden çok ayrı, sadece turistler için yapılmış yapay bir yer. Gidip görülmesi gerek tabii ki de. Ama semtte biraz dolaşmaya cesaret ederseniz gerçek La Boca’yı görmüş olursunuz. Tabii bir de güzel Instagram fotoğrafları için harika bir yer Caminito.

Sizi sıkmadan kısaca renkli evlerin tarihini anlatmak isterim. Buenos Aires, 1800’lü yıllarda İtalya’nın Cenova şehrinden oldukça göç alıyor ve gelenler La Boca’ya yerleşiyor. Gelen göçmenlerin çoğu da gemi yapımında çalışmakta. Çok fakir olduklarından dolayı kendilerine ev yapmak için malzeme alamıyorlar ve tersanede artan gemi yapımı malzemeleri ile ev yapıyorlar. Evleri boyamak için de yine artan gemi boyalarını kullanıyorlar. Ne var ki artık boyalar tüm evi boyamaya yetmiyor. Bu yüzden farklı renkleri kullanarak evlerini boyamak zorunda kalıyorlar. Böylece gelenekselleşen La Boca’nın evleri ortaya çıkıyor. Yani canım turistlerin düşündüğü gibi otantiklikten değil fakirlikten çıkan bir gelenek.

Biz de havalı fotoğraflar çekildikten sonra biraz oturup yemek yedik. O kadar yol yürüdükten sonra epey acıkıp yorulmuştuk. Burada yemek bulurken çok zorlanıyorum. Çünkü her şeyin içinde et var. Pizza veya peynirli empanada yapan yer bulursam gözlerinden kalpler çıkıyor 😍

Akşam olmaya başladığı ve yüz tane Arjantinli tarafından bana “Sakın kız başına geceye kalma orada” dendiği için evlerimize de otobüslere binerek geri döndük.

Yarın Uruguay’a doğru yol alıyorum. Bu yüzden çanta hazırlığıma başladım. Ama öncesinde La Boca yazımı hemen sizinle paylaşmak istedim. Biraz hazırlıksız yakalandım ama neyse ki bloğumu bir kurdele ile süsleyebildim 🎀

When you think of Buenos Aires, colorful houses and tango shows probably come to mind. And yes, it’s like that in some ways, but there’s another side to the city that isn’t often shown. I’d like to share my experiences with you.

First, let’s talk a little about the economy. Many Argentinians I’ve spoken with told me that, after the elections, the country has become more expensive. From my experience, the cost of living here feels similar to Istanbul, but I learned that it used to be much cheaper. They also mentioned that it’s become difficult for young people to find jobs these days.

On Monday, I took the metro (here it’s called “subte”) to attend a free yoga class I found on Couchsurfing. I got off at Plaza de Mayo and had to pass through it to reach the park where the class was held. The neighborhood around the park is one of the city’s more modern areas. It’s full of skyscrapers, offices, and luxury residences for wealthy people.

Meanwhile, in Plaza de Mayo, a large protest was taking place. It included both citizens and unions, and it spread across a vast area, as you can see in the photos.

The first thing that caught my attention was that the police weren’t attacking people. (Well, hello! I’m from Istanbul, so it’s easy for me to be surprised by this). They had set up barricades and were simply standing outside of them, even though there were comics in the park mocking the president. Later, I learned from my host that most of the protesters were university professors. They were protesting because they hadn’t received a salary promotion in a while. The protest must have been ongoing for some time because my host mentioned that their exams had been postponed because of it.

After that day, I wanted to visit San Telmo and La Boca, but I didn’t want to go alone. So I found a friend through Couchsurfing Hangout. She was from the Basque Country and had come here to study and work. Actually, I’ve noticed there are quite a few Europeans who come here and end up settling down.

We met again at Plaza de Mayo and decided to walk to San Telmo. I’d heard San Telmo was a modern neighborhood of Buenos Aires, but when we got there, it didn’t feel particularly special to me. It reminded me of Palermo but with fewer bars and restaurants. In fact, I found Plaza Inmigrantes de Armenia to be more colorful. When I mentioned this to my host, he told me that San Telmo is much livelier at night, with plenty of bars and restaurants featuring live music. I guess I just had bad timing!

We decided to walk to La Boca from San Telmo as well. Okay, they’re not exactly close to each other, but hey, we’re tourists, right? Silly decisions are part of the experience! In reality, La Boca isn’t the safest place to walk around, but I guess I felt brave. After all, I’m a Turkish girl with plenty of street smarts. As for my companion? I have no idea what made her so fearless!

I’m exaggerating, though—it’s not that bad. You just need to stay alert, keep an eye on your phone and bag, and ignore random people trying to talk to you on the streets. Honestly, I feel a bit luckier in these situations because I’m used to navigating less-than-safe areas back home. Let’s just say my hometown isn’t exactly as peaceful as Norway.

On our way to La Boca, we passed the Boca Juniors stadium called La Bombonera. Boca Juniors is a big deal in Buenos Aires, representing the working class. The other major team is River Plate, and of course, the two are sworn enemies!

As we kept walking, we entered the La Boca neighborhood. It’s easy to see that this is a very poor area—the houses are rundown, and the streets feel a bit rough. I made sure to hold my bag tightly as we walked through.

Some of the houses in the neighborhood were really colorful, which added some charm to the area. Clotheslines stretched across the streets, and you could see children outside playing football everywhere. The walls were decorated with murals of Messi and Maradona, football legends they clearly admire deeply. And, of course, there were images of Che Guevara too. It’s obvious how much they love and respect their heroes here.

After some tense moments, we finally arrived at Caminito, the famous street in La Boca. As the name suggests, El Caminito (meaning “Little Street”) is indeed quite small. It’s lined with colorful houses and restaurants that host tango shows for their guests. However, it’s clear that this street is a curated and touristy version of La Boca, created for visitors rather than reflecting the authentic character of the neighborhood.

That said, it’s still worth visiting. After all, it’s iconic. But if you’re feeling adventurous and venture deeper into the neighborhood, you’ll discover the true essence of La Boca. If not, you can always stay on El Caminito, take some vibrant photos, and enjoy the guaranteed likes on Instagram!

Let’s take a moment to talk about the history of La Boca. This neighborhood was originally home to poor immigrant dock workers, many of whom came from Genoa, Italy, in the 1800s. They painted their houses using leftover paint they salvaged. However, they rarely had enough paint of the same color to cover an entire house, which resulted in the colorful patchwork look we see today. While it’s charming now, these vibrant houses are rooted in a sad history of poverty rather than an authentic tradition.

After snapping some fancy photos, we headed to a restaurant for a much-needed meal. After walking so far, we were both exhausted and starving. It’s been challenging for me to find food here since most meals heavily feature meat. So, whenever I spot a place offering pizza or cheese empanadas, I’m immediately like this: 😍

Once we ate, we took the bus back. Millions of Argentinians had warned me not to stay in La Boca after dark, especially as a woman, so I wasn’t about to take any risks.

Tomorrow, I’m heading to Uruguay! Time to pack my backpack and bid farewell to Buenos Aires with a glass of wine! 🍷