For English, please look below!

Üniversiteye başka şehre gittiyseniz, okuldaki ilk gününüzü hatırlıyor musunuz? Yurtta ailenizden ayrı kaldığınız ilk geceyi veya ilk iş gününüzdeki heyecanı? Her başlangıç biraz tedirginlik yaratır. Ama bir şeyi tek başınıza yapabildiğinizi gördüğünüz an, en güçlü olduğunuz zamandır ve herkesi yenebileceğinizi hissedersiniz.

Yaptığım şey dolayısıyla ben güçlü hissetmenin zirvesindeyim sanırım. Toplumsal yargılar yüzünden yalnızlık kötü algılanıyor. İşte burada tabuları yıkmak size kalıyor.

Yalnız olmak dünyanın en güzel şeyi. Eğer layıkıyla yalnız olursanız. Her zaman tek başıma bir şeyler yapmayı sevmişimdir. Ama hayatımda kimsenin olmadığı bu dönemde arkadaşlarıma daha çok vakit harcadım, kendimle kaliteli vakit geçirdim. O gece art arda üç film izlemek istiyorsa canım, izledim. Üstelik kimseye sormadan ne istediysem onu izledim. Özetle yalnızken tek başıma tatile gitmekten, çıkıp dışarıda yemek yemekten kaçmadım. Çünkü ben kendimi seviyorum. Yani salt beni seviyorum. Egoist değilim. Demek istediğim kendimden korkmuyorum. Yalnız kalınca sıkılırım demiyorum. Çünkü illa ki kendimi eğlendirecek bir şeyler buluyorum.

“Ben sıkılırım, arkadaşım olmadan yapamam” diyenleriniz kesin vardır. Bu kısım size geliyor! Hayatınızda biri olsun veya olmasın, bir kere tek başınıza tatile gidin. Bir yere tatile gitmek zorunda da değilsiniz. Bir hafta sonu alın kitabınızı tek başınıza bir kafede okuyun. İş çıkışı bir kadeh içmeye bara gidin. Kendinizi dinleyin.

Ya da şöyle anlatayım. Sırtınızda çanta bir tepeye tırmanıyorsunuz. Tırmanırken düşüyorsunuz. Kanayan dizinize yarabandı takıp devam ediyorsunuz. Acıkıp susuyorsunuz ve mola verip ihtiyaçlarınızı gideriyorsunuz. Molada daha önce hiç görmediğiniz rengarenk bir kuş görüyorsunuz. Gözlerinizin içine bakıp neşeli bir şekilde öterek uçup gidiyor. En sonunda zirveye ulaşıyorsunuz. Gün batımı olmak üzere. Diğer tepeler turuncu ile sarı karışımı bir renge bürünmüş. Ve siz o tepede tek başınıza ayakta duruyorsunuz. Hatta yanınızda küçük bir şişe şarabınız var. Onu açıp gün batımını izliyorsunuz. Sizce bu hikayede bir değil de iki kişi olsaydı tepeye ulaştığınızda daha çok mu mutlu olacaktınız? Yanınızdakine “Vay, günbatımı süper” demek dışında farklı ne paylaşacaktınız? Siz o tepeye tek de gitseniz, yanınızda biri de olsa hatta siz o tepeye hiç çıkmasanız bile orası her gün güzel olacak. Tek fark biriyle olduğunuzda şunu diyemeyeceksiniz: “Düştüm, acıktım ama tek başıma bu engelleri aşıp bu güzelliği gördüm.”

Tamam. Toparlıyorum. Siz kendinizi sevemezseniz, onunla baş başa kalmaktan korkarsanız başkası neden sizi sevsin? Siz önce kendinizi sevin. Ama bunu market kasalarında beş liraya satılan kitaplar diyor diye yapmayın. Deneyimleyin. Yaşadıklarınızı kimseye anlatmadan, kafanızdakileri önce siz dinleyin.

Tabii ki de Güney Amerika’ya sevdiğim biriyle gelmek çok farklı tecrübeler edinmeme sebep olacaktı. İlişkiler saçma gibi klişe şeyler söyleme niyetinde değilim burada çünkü ben de iki gün sonra aşık olabilirim. Sadece ben her zaman bulunduğum durumun pozitif tarafından bakmayı tercih ediyorum. Yalnızsam da mutluyum. Hem de aşırı. Çünkü aslında tek başınıza da olsanız karşınızdaki o güzel manzarayı izlemek yine size fazlasıyla keyif verecek. Eğer o ana ve önünüzdekine odaklanmayı bilebilirseniz. Bunu yapabilirseniz, işte o zaman kalbinize bir şeylerin dokunduğu o anda tüm şehirle, doğayla kucaklaşmış olacaksınız. Siz ve dünya. El ele. Aşka lüzum olmadan. Çünkü o an, dünyanın gözünün içine bakarken gerçek aşkın başka bir şey olduğunu keşfedeceksiniz.

Do you remember your first day at university in a different city? Do you recall your first night alone in the college dorm without your family or your first day at the office? Every beginning is a little bit scary. But when you realize that you can do something on your own, it’s one of the most powerful moments of your life, and you feel like you can conquer anything.

Because of what I’m doing now, I think I’m experiencing one of those powerful moments. Being alone is often seen as something sad by people. But right now, it’s your time to break these taboos.

Being alone can be one of the best things in your life if you know how to do it properly. I’ve always enjoyed doing things on my own. But especially when I wasn’t in a relationship, I had more time to spend with my friends and family. I could enjoy quality time with myself. If I wanted to watch three movies in a row on the same night, I just did it. And the best part? I could choose any movie I wanted without having to wait for someone else’s opinion. I never hesitated to eat lunch by myself or take a solo vacation. Because I love myself. I love the real me. I’m not an egoist. What I mean is, I’m not afraid of being with myself. I don’t get bored when I’m alone, because I love exploring things with myself.

I know some of you are thinking, “I can’t do anything without my friends.” To those people, I especially recommend this: Just once, buy a ticket and go somewhere alone. You don’t have to leave the country. Take a book, go to your favorite restaurant, or have a drink after work. Just listen to yourself.

Let me put it another way. Imagine you’re climbing a hill on your own. You fall, and while stopping to cover your knees, you keep going. Later, you get hungry and eat the sandwich you’ve prepared. While having your lunch, you see a bird you’ve never seen before. It looks into your eyes and flies away, singing. You finally reach the top, and the sunset turns the hills before you into a yellowish-orange canvas. Standing there, alone, you take in the view. Now, imagine if there were two people in that story, would you be happier? What’s the difference between being alone or having someone with you when experiencing something so wonderful? The difference is, you’d turn to them and say, “Oh my god, this is wonderful!” But you wouldn’t experience the true joy of reaching the top after falling down, getting hungry, and solving all those problems on your own. On the other hand, you don’t need anyone else to enjoy the view. Because if it’s wonderful, it will always be wonderful, even without your friends, and even without you.

Okay, I’m wrapping this up. Because, if you can’t love yourself, how the hell are you going to love somebody else? First, love yourself. But I don’t mean this in a cliché way like a self-help book. Experience it. Listen to yourself, just once, without talking to anyone else.

Of course, if I had come to South America with someone I loved, my experiences would have been very different. But I’m not talking about the “don’t fall in love” clichés either. I could fall in love in two days. You never know. But I don’t like to be dramatic. If I’m alone, I just love it. Because I don’t need anyone to see the beautiful views. They’re just wonderful, even without holding someone else’s hand. When you see a stunning view, you connect with the world. You and the entire universe. Hand in hand. No need for love. Because at that moment, you realize there are so many different ways to fall in love, not just with a man or a woman.